Tam Güneş
Tam gün doğrudan güneş ışığı ister; gölge alanlarda formu bozulur.
Dört Dikenli Kirpi Kaktüsü
Echinocactus tetracentrus, kaktüsgiller (Cactaceae) familyasının tarihi taksonomisinde yer alan, günümüzde genellikle Sclerocactus (veya Ancistrocactus) cinsleri altında sınıflandırılan nadir bir kaktüs türüdür. Koleksiyoncular arasında dikensi yapısı ve kompakt gövdesiyle bilinir 1.
Tür ilk olarak Charles Lemaire tarafından tanımlanmıştır. Epitetindeki "tetracentrus", Yunanca dört anlamına gelen "tetra" ve merkez anlamına gelen "kentron" kelimelerinden türetilmiş olup, areollerindeki belirgin dört adet merkez dikene atıfta bulunur 2. Günümüz taksonomisinde genellikle Sclerocactus brevihamatus veya Sclerocactus scheeri sinonimi olarak kabul edilir.
Anavatanı Kuzey Amerika'nın kurak bölgeleridir. Özellikle Güney Teksas (ABD) ve Kuzey Meksika'daki yarı çöl alanlarda, kireçtaşlı, çakıllı topraklarda ve alüvyonlu düzlüklerde doğal olarak yayılış gösterir 1.
Gövdesi küremsi ila hafif silindirik yapıda olup, koyu yeşil renktedir. Belirgin kaburgalara ve bu kaburgaların üzerinde sık dizilmiş areollere sahiptir. En karakteristik özelliği, haç şeklinde yerleşmiş olan dört adet güçlü, genellikle geri kıvrık merkez dikenidir. İlkbahar sonuna doğru tepesinden sarımsı-yeşil veya kahverengimsi-pembe tonlarında huni şeklinde çiçekler açar 2.
Kendi kökleri üzerinde yetiştirilmesi oldukça zordur; aşırı sulamaya karşı aşırı hassastır. Tam güneş alan, havadar konumlarda ve tamamen mineral bazlı, drenajı mükemmel topraklarda bakılmalıdır. Kış dinlenme döneminde neredeyse tamamen kuru tutulmalıdır 1.
En sık yapılan hata, organik maddece zengin killi topraklarda bakılması ve kış aylarında sulanmasıdır. Bu durum kök ve gövde çürümesine (rot) yol açar. Yetersiz ışık ise kaktüsün formunun bozulmasına (etiyolasyon) neden olur.
Tam gün doğrudan güneş ışığı ister; gölge alanlarda formu bozulur.
Sadece tamamen kuruduğunda sulayın; kış boyunca neredeyse hiç su vermeyin.
Yüksek oranda pomza, lav taşı ve kaba kum içeren mineral toprak tercih edilmelidir.
Keskin ve sert dikenleri nedeniyle çocuklardan ve evcil hayvanlardan uzak tutulmalıdır.
Kök çürümesine aşırı yatkınlığı nedeniyle uzmanlık gerektiren, bakımı zor bir türdür.
Güney Teksas'ın yarı çöl düzlüklerinden Kuzey Meksika'nın kurak kireçtaşlı tepelerine uzanan dar bir coğrafyada, son derece geçirgen ve mineralli topraklarda doğal olarak yetişir.