Doğrudan Güneş
Tam gün doğrudan güneş ışığı ister; yetersiz ışıkta formu bozulur.
Eriyosise
Eriosyce curvispina, Cactaceae familyasına ait, sert dikenleri ve kuraklığa dayanıklılığı ile bilinen çok yıllık bir sukulent yarı çalıdır. Doğal ortamında oldukça ekstrem iklim şartlarına uyum sağlamıştır.
İlk olarak Cactus curvispinus adıyla tanımlanan tür, taksonomik revizyonlarla Eriosyce cinsine aktarılmıştır 1. Sinonimleri arasında Pyrrhocactus curvispinus ve Horridocactus curvispinus bulunur.
Şili'nin merkez bölgelerinde (Coquimbo, Valparaíso, Santiago ve O'Higgins gibi) 2000 metreye kadar ulaşan yüksekliklerde, taşlı yamaçlarda ve kurak çalılıklarda yayılış gösterir 2.
Gövdesi küremsi olup yaşlandıkça hafifçe sütunlaşır. Belirgin dalgalı kaburgaları üzerinde yukarı doğru kıvrılan, kalın, grimsi sarı dikenler bulunur. İlkbahar sonu ve yaz aylarında tepesinde sarımsı yeşil veya kızıl tonlu çan şeklinde çiçekler açar.
Bol güneş ışığı ve mükemmel drenaja sahip mineral ağırlıklı kaktüs toprağı talep eder. Kış aylarında tamamen kuru tutulduğu takdirde hafif don olaylarına (-5°C) dayanabilir 1.
En sık yapılan hata, özellikle kışın yapılan aşırı sulamadır. Bu durum kök ve gövde çürümesine yol açar. Yetersiz ışık ise bitkinin formunun bozulmasına ve dikensizleşmesine neden olur.
Tam gün doğrudan güneş ışığı ister; yetersiz ışıkta formu bozulur.
Yazın toprak kurudukça sulanmalı, kışın kuru tutulmalıdır.
Yüksek oranda gözenekli pomza ve lav kırığı içeren mineral toprak.
Toksik değildir ancak sert ve kıvrık dikenleri yaralanmalara yol açabilir.
Sulama dengesi ve kış dinlenmesine dikkat edildiğinde orta zorluktadır.
Şili'nin orta kesimlerindeki yarı çöl alanlarda, And Dağları'nın eteklerinde, taşlı ve fakir topraklarda doğal olarak yetişir.