Parlak Dolaylı Işık
Bol güneşli ve çok parlak, filtrelenmiş ışık ister. Yetersiz ışıkta formu bozulur.
Sosyalleşen Eriosyce
Eriosyce sociabilis, Cactaceae (Kaktüsgiller) ailesine ait, Şili'nin kurak kıyı bölgelerine özgü nadir ve koleksiyon değeri yüksek bir sukulent alt çalı formlu kaktüs türüdür. Doğal yaşam alanlarında zorlu çevre koşullarına uyum sağlayan bu tür, yavaş büyüme hızı ve estetik diken yapısıyla bilinir 1.
Eriosyce cinsi altında sınıflandırılan bu tür, botanik literatüründe bazen Neoporteria sociabilis olarak da adlandırılmıştır. Tür ismi olan 'sociabilis', genellikle küçük gruplar veya koloniler halinde bir arada büyüme eğilimini ifade eder 2.
Bu kaktüs, Şili'nin Atacama ve Coquimbo bölgelerindeki çöl ve kuru çalılıklarda yayılış gösterir. Sisli kıyı çölü (Camanchaca) ekosisteminde, çok az yağış alan ancak nemli hava akımlarının hakim olduğu dik yamaçlarda ve kayalık çatlaklarında hayatta kalır 1.
Gövdesi küremsi ile hafif silindirik yapıdadır; koyu yeşil ila grimsi-yeşil tonlarındadır. Belirgin kaburgalara sahip olup, areollerinden çıkan kıvrımlı, grimsi-siyah veya kahverengi dikenlerle kaplıdır. Çiçekleri genellikle hunimsi, sarımsı-kırmızı veya pembe tonlarındadır ve bitkinin tepesinde ilkbahar sonlarında açar.
Ev ortamında saksıda bakılırken güneşli, havadar ve çok iyi drene olan mineral ağırlıklı bir toprak karışımı tercih edilmelidir. Aşırı sulama, bu türün hassas kök yapısı nedeniyle kök çürümesine yol açan en büyük tehdittir. Kış aylarında tamamen kuru ve serin tutulmalıdır 2.
En sık yapılan hata, nemli ve esintisiz odalarda tutularak aşırı sulanmasıdır. Yetersiz ışık kaktüsün formunun bozulup uzamasına (etiyolasyon) neden olur.
Bol güneşli ve çok parlak, filtrelenmiş ışık ister. Yetersiz ışıkta formu bozulur.
Toprak tamamen kurumadan sulamayın; kış boyunca neredeyse hiç su vermeyin.
Çakıl, pomza ve lav taşı yönünden zengin, organik madde oranı düşük karışım.
Zehirli değildir ancak keskin ve kıvrımlı dikenleri nedeniyle dikkatli taşınmalıdır.
Kök çürümesine karşı aşırı hassas olduğundan sulama disiplini gerektirir.
Şili'nin kıyı kesimindeki Atacama ve Coquimbo bölgelerinde yer alan çok kurak, kayalık ve sisli çöl yamaçlarında doğal olarak yetişir.