Lepismium marnierianum

Kızıl Epifit Kaktüsü

Genel bakış

Lepismium marnierianum, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, sarkık formda gelişen ve yarı epifitik (ağaç üzerinde yaşayan) karakter gösteren özel bir kaktüs türüdür 1. Alışılagelmiş çöl kaktüslerinin aksine, nemli ve yarı gölge tropikal orman ortamlarına adapte olmuştur. Kültürde özellikle sepet saksılarda yetiştirilir.

Sınıflandırma ve adlandırma

İlk olarak botanikçi Curt Backeberg tarafından tanımlanmıştır. Bazı modern taksonomik çalışmalarda Pfeiffera marnieriana adıyla da sınıflandırılmaktadır 2. Cins adı olan Lepismium, Yunanca pul anlamına gelen "lepis" kelimesinden türetilmiştir ve areollerin yapısına atıfta bulunur.

Doğal yayılış ve habitat

Bu türün anavatanı Bolivya'nın nemli montan ormanları ve Yungas bölgesidir 1. Deniz seviyesinden yüksek, sisli ve ağaç taçlarının gölgesinde kalan gölgelik alanlarda, kaya üzerlerinde veya ağaç gövdelerinde epifitik veya litofitik olarak yaşar.

Görünüm

Dalları yassı veya çok köşeli, genellikle kırmızımsı-yeşil renklidir. Güneş stresine maruz kaldığında gövde belirgin bir şekilde bronz veya kırmızı renge bürünür. Areolleri boyunca küçük, batıcı olmayan tüyler barındırır. Çiçekleri küçük, çan şeklinde ve turuncu-kırmızı tonlarındadır 2.

Kültürde bakım

Doğrudan yakıcı güneş yerine parlak, filtrelenmiş ışık tercih edilmelidir. Epifitik yapısı gereği yüksek drenajlı, humuslu ve havadar bir toprak karışımına ihtiyaç duyar. Yaz aylarında toprak yüzeyi kurudukça sulanmalı, kışın ise sulama sıklığı azaltılmalıdır.

Sık görülen bakım hataları

En sık yapılan hata, çöl kaktüsü gibi düşünülüp aşırı kurak bırakılması veya ağır, drenajı düşük killi topraklara dikilerek kök çürümesine yol açılmasıdır 1. Ayrıca direkt öğle güneşi gövdede kalıcı yanıklara neden olabilir.

Kaynaklar

  1. Plants of the World Online (POWO), Kew Royal Botanic Gardens.
  2. Anderson, E. F. (2001). The Cactus Family. Timber Press.
Işık

Parlak Dolaylı Işık

Doğrudan yakıcı güneşten kaçının; parlak ve yarı gölge alanlar idealdir.

Sulama

7-14 Gün

Toprağın üst kısmı kurudukça sulayın; tamamen kurumasına izin vermeyin.

Toprak

Geçirgen, havadar, çam kabuğu ve perlit karışımlı epifit toprağı

Havadar, bol perlitli ve ağaç kabuğu içeren süzek karışımları tercih edin.

Güvenlik

Evcil Hayvan Dostu

Evcil hayvanlar ve çocuklar için toksik değildir.

Zorluk

Orta

Orta zorlukta; nem dengesi sağlandığında kolayca büyür.

Anavatan

Bolivya

Bolivya'nın yüksek rakımlı Yungas bölgesindeki nemli ve sisli montan ormanlarında, ağaç gövdelerinde epifit olarak doğal yayılış gösterir.

Sıkça Sorulan Sorular

Lepismium marnierianum evcil hayvanlar için zehirli midir?
Hayır, bu kaktüs türü evcil hayvanlar (kedi ve köpekler) için tamamen güvenlidir ve toksik madde içermez.
Gövdesinin kırmızıya dönmesi normal midir?
Evet, parlak ışığa maruz kaldığında gövdenin kırmızı-bronz renk alması bu türün doğal bir özelliğidir ve görsel bir şölen sunar.
Ne sıklıkla sulamalıyım?
Yaz aylarında yaklaşık haftada bir kez, toprağın üst kısmı kuruduğunda sulayın. Kışın bu süreyi iki haftada bire düşürün.
Hangi toprak karışımını kullanmalıyım?
Geleneksel kaktüs toprağına bol miktarda çam kabuğu ve perlit ekleyerek süzek, havadar bir epifit harcı hazırlamalısınız.
Nasıl çiçek açtırabilirim?
Kışın bitkiyi serin (12-15°C) ve kuru bir ortamda dinlendirerek ilkbaharda küçük turuncu-kırmızı çiçekler açmasını teşvik edebilirsiniz.
Saksı değişimi ne zaman yapılmalıdır?
Köklere çok müdahale edilmesini sevmez. Genellikle 2-3 yılda bir, ilkbahar döneminde bir boy büyük saksıya geçirilmesi yeterlidir.
Doğrudan güneş ışığı alabilir mi?
Hayır, öğle saatlerindeki dik güneş ışığı gövdede yanıklara yol açar. Sabah veya akşam güneşi alan filtrelenmiş yerler idealdir.
Büyüme hızı nasıldır?
Orta hızda büyür. Uygun nem ve besin sağlandığında dalları aşağıya doğru sarkarak hızlıca gelişim gösterir.
Yaprakları neden büzüşüyor?
Büzüşme genellikle yetersiz sulama veya köklerin çürümesi nedeniyle su alamamasından kaynaklanır. Toprağı kontrol edin.
Üretimi nasıl yapılır?
Gövde çelikleri ile çok kolay ürer. Kesilen çelikleri birkaç gün kuruttuktan sonra nemli, geçirgen bir toprağa dikerek köklendirebilirsiniz.