Parlak Dolaylı Işık
Bol parlak, dolaylı ışık veya filtrelenmiş sabah güneşi idealdir. Yakıcı öğle güneşinden korunmalıdır.
Kavun Kaktüsü (Melocactus leopoldii)
Melocactus leopoldii, Cactaceae (Kaktüsgiller) ailesine mensup, olgunlaştığında tepesinde geliştirdiği ve 'sefalium' adı verilen kırmızımsı yünlü-dikenli şapkası ile tanınan nadir ve koleksiyon değeri yüksek bir kaktüs türüdür 1. Melocactus cinsi üyeleri, karakteristik büyüme formları ve yaşlandıkça gövde büyümesinin durup enerjisini yalnızca sefalium gelişimine harcamasıyla bilinir.
İlk kez Belçika Kralı II. Leopold'e ithafen isimlendirilen bu takson, morfolojik özellikleri nedeniyle sinonim veya alttür tartışmalarına konu olmuştur. Cactaceae familyasının Cactoideae alt familyasında yer alır 2. Halk arasında 'kavun kaktüsü' veya 'türk fesi kaktüsü' olarak da anılır.
Bu türün doğal popülasyonları ağırlıklı olarak Brezilya'nın kurak, kayalık ve yarı çöl bölgelerinde (özellikle Bahia ve Minas Gerais çevresinde) yayılım gösterir. Genellikle kuvarsit kaya çatlaklarında, aşırı drene olan asidik ve mineralli topraklarda, kurak iklim şartları altında yetişir.
Genç döneminde parlak yeşil, küremsi ve dikey dilimli sıradan bir kaktüs görünümündedir. Dilimler üzerinde güçlü, geriye doğru kıvrık gri-kahverengi dikenler barındırır. Yaklaşık 10-15 yaşlarına gelip olgunlaştığında, tepe noktasından kırmızı, turuncu veya pembe liflerden oluşan silindirik bir sefalium üretir. Bu yapı oluştuktan sonra kaktüsün yeşil gövdesi büyümez; çiçekler ve küçük pembe meyveler doğrudan sefaliumun içinden çıkar.
Melocactus leopoldii, diğer çöl kaktüslerinin aksine kış soğuklarına ve tamamen kupkuru kalmaya karşı daha hassastır 1. Büyüme mevsiminde geçirgen toprakta düzenli sulama ister. Kışın sıcaklığın 10°C'nin altına düşmemesi ve toprağının tamamen kurumasına izin verilmeden hafifçe nemlendirilmesi önerilir.
En yaygın hata, kışın aşırı soğukta bırakılması ve drenajı yetersiz saksı toprağı kullanımıdır. Bu durum kök ve gövde çürümesine (rot) yol açar. Ayrıca, genç bitkilerin doğrudan yakıcı güneşe aniden maruz bırakılması güneş yanıklarına neden olabilir.
Bol parlak, dolaylı ışık veya filtrelenmiş sabah güneşi idealdir. Yakıcı öğle güneşinden korunmalıdır.
Toprağı kurudukça sulayın. Kış aylarında sulamayı azaltın ancak köklerin tamamen kuruyup ölmesine izin vermeyin.
Pomza, perlit ve dere kumu karışımlı, organik maddece fakir, süzek mineral toprak tercih edilmelidir.
Keskin ve sert dikenleri vardır, dikkatli taşınmalıdır. Zehirli madde içermez, evcil hayvanlar için güvenlidir.
Kış sıcaklığı hassasiyeti ve sulama dengesi nedeniyle orta derecede tecrübe gerektirir.
Brezilya'nın kurak, kalkerli ve yarı çöl bölgelerinde, genellikle kuvarsit kayalıkların çatlaklarında ve seyrek çalı topluluklarının arasında doğal olarak yetişir.