Parlak Dolaylı Işık
Doğrudan yakıcı güneş yerine gün boyu parlak, filtrelenmiş veya yarı gölge ışık sever.
Yeşil Kavun Kaktüsü
Melocactus viridis, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, küresel ila silindirik gövde yapısıyla bilinen nadir ve nesli kritik tehlike altında olan bir kaktüs türüdür. Melocactus cinsinin en belirgin özelliği olan ve bitkinin tepesinde oluşan tüylü, dikenli üreme yapısı (sefalium), bu türde de gelişimini tamamladığında ortaya çıkar 1.
Tür ilk olarak Brezilyalı botanikçiler tarafından tanımlanmıştır. Bilimsel adı olan Melocactus viridis, gövdesinin belirgin yeşil rengine atıfta bulunarak Latince "viridis" (yeşil) kelimesinden türetilmiştir. Sefalium oluştuktan sonra kaktüsün vejetatif gövde büyümesi durur ve tüm enerji çiçeklenme ile meyve üretimine harcanır 2.
Bu tür, yalnızca Brezilya'nın doğusundaki Bahia eyaletine endemiktir. Genellikle kireçtaşı veya kuvarsit anakaya çatlaklarında, kurak caatinga bitki örtüsü içinde, deniz seviyesinden yüksek kayalık alanlarda yetişir 1. Dar bir alana sıkışmış popülasyonları habitat kaybı tehdidi altındadır.
Gövde parlak yeşil renkte, küremsi yapıda olup, üzerinde 10 ila 12 adet belirgin dilim (kaburga) yer alır. Areollerden çıkan dikenler grimsi sarı tondadır. Bitki olgunlaştığında tepesinde beyaz tüyler ve kırmızımsı kıllardan oluşan silindirik bir sefalium geliştirir. Pembe renkli küçük çiçekleri bu sefalium içinden açar 2.
Melocactus viridis, standart kaktüslere göre daha hassas bir kök sistemine sahiptir. Kış aylarında sıcaklığın 12°C'nin altına düşmemesi gerekir. Tam güneş yerine parlak, filtrelenmiş ışığı tercih eder. Sulama, saksı toprağının tamamen kurumasına izin verilerek ancak diğer çöl kaktüsleri kadar uzun süre susuz bırakılmadan yapılmalıdır 2.
En yaygın hata aşırı sulama ve kışın soğuk ortamda bırakılmasıdır. Melocactus türleri soğuk ve nemli toprağa karşı aşırı duyarlıdır; bu durum kök çürümesine ve bitkinin hızlıca kaybına neden olur. Ayrıca olgunlaşmamış bitkilerin saksısını sık sık değiştirmek hassas kökleri yıpratabilir.
Doğrudan yakıcı güneş yerine gün boyu parlak, filtrelenmiş veya yarı gölge ışık sever.
Büyüme döneminde toprağı kurudukça sulayın, kışın ise sulamayı minimuma indirin.
Kuvars kumu, ponza ve lav taşı karışımlı, kireçli ve drenajı mükemmel topraklar.
Gövdesindeki sert dikenler fiziksel yaralanmalara yol açabilir, çocuklardan uzak tutulmalıdır. Zehirsizdir.
Kış sıcaklık hassasiyeti ve hassas kökleri nedeniyle tecrübeli yetiştiriciler için uygundur.
Brezilya'nın Bahia eyaletindeki kurak caatinga biyomuna özgü endemik bir kaktüstür. Genellikle yüksek kesimlerdeki kayalık kireçtaşı çatlaklarında doğal popülasyonlar oluşturur.