Eriosyce engleri, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasının Şili'ye özgü, yavaş büyüyen ve nadir bulunan küremsi kaktüs türlerinden biridir. Doğal ortamında yüksek dağlık ve kurak alanlarda yetişen bu tür, zorlu çevre koşullarına karşı geliştirdiği güçlü kök yapısı ve kalın diken örtüsüyle bilinir 1. Koleksiyoncular arasında dayanıklılığı ve estetik diken yapısıyla oldukça popülerdir.

Sınıflandırma ve adlandırma

Tür, ilk olarak Alman botanikçi Adolph Engler'e atıfta bulunarak adlandırılmıştır. Sinonimleri arasında Pyrrhocactus engleri ve Horridocactus engleri yer almaktadır . Eriosyce cinsi altında sınıflandırılması, tohum yapısı ve çiçek morfolojisi çalışmalarına dayanır.

Doğal yayılış ve habitat

Şili'nin merkezindeki Santiago, Valparaíso ve O'Higgins bölgelerinde, And Dağları'nın dik yamaçlarında ve 1000-2000 metre yüksekliklerdeki kayalık alanlarda yayılış gösterir. Bu bölgeler, kışın serin ve nemli, yazın ise kuru ve güneşlidir.

Görünüm

Tekil olarak büyüyen, yaşlandıkça hafif silindirik bir form alan gövdesi koyu yeşil veya grimsi yeşil renktedir. Belirgin kaburgaları üzerinde güçlü, sert, grimsi kahverengi ila siyahımsı dik dikenler taşır. Çiçekleri genellikle gövde tepesinde açar; sarı, turuncu veya soluk kırmızımsı tonlardadır.

Kültürde bakım

Eriosyce engleri, mükemmel drenaja ihtiyaç duyar. Killi topraklardan kaçınılmalı, bol pomza, lav taşı ve kaba kum içeren karışımlar kullanılmalıdır. Yaz aylarında derinlemesine ancak seyrek sulama yapılmalı, kışın ise kök çürümesini önlemek için sulama tamamen kesilmelidir.

Sık görülen bakım hataları

En yaygın hata, özellikle kış uykusu döneminde yapılan aşırı sulamadır. Yetersiz havalandırma ve düşük ışık koşulları bitkinin formunun bozulmasına (etiyolasyon) ve mantar hastalıklarına yol açar.