Filtreli Güneş
Yarı gölge veya filtrelenmiş güçlü gün ışığı idealdir.
Yumrulu Arrojadoa
Arrojadoa eriocaulis, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, yumrulu kök sistemi ve ince gövdeleriyle öne çıkan nadir ve koleksiyonluk bir kaktüs türüdür. Geleneksel kaktüslerin aksine, tabanında etli bir yumru geliştirir ve yarı çalımsı bir büyüme formu sergiler 1.
İlk olarak Brezilyalı botanikçiler tarafından tanımlanan bu tür, adını Brezilyalı demiryolu mühendisi ve doğa tarihçisi Miguel Arrojado Lisboa'dan alan Arrojadoa cinsine dahildir. 'Eriocaulis' epiteti, bitkinin yünlü veya tüylü gövde yapısına atıfta bulunur 2.
Bu tür, Brezilya'nın doğu ve güneydoğu eyaletlerine (Minas Gerais, Bahia, Rio de Janeiro) endemiktir. Genellikle mevsimsel olarak kurak tropikal orman altlarında, kayalık yamaçlarda ve kumlu topraklarda yetişir. Doğal ortamında gölge ağaçlarının altında filtrelenmiş güneş ışığı alır 1.
İnce, silindirik gövdeleri genellikle dik veya yarı yatık şekilde uzanır. Gövdelerin uç kısmında çiçeklerin açtığı yünlü ve dikenli bir halka olan "sefalium" yapısı oluşur. Küçük, boru formundaki pembe-kırmızı çiçekleri bu sefaliumdan çıkar. Bitkinin toprak altındaki en karakteristik özelliği ise su depolayan iri yumrulu köküdür 2.
Arrojadoa eriocaulis saksı kültüründe orta zorlukta bir bitkidir. Doğrudan yakıcı güneş yerine filtrelenmiş parlak ışığı tercih eder. Yumrulu kökleri nedeniyle aşırı sulamaya karşı aşırı hassastır; bu yüzden geçirgenliği yüksek kaktüs toprağı kullanılmalıdır. Kış aylarında sıcaklığın 10°C'nin altına düşmemesi sağlanmalı ve sulama neredeyse tamamen kesilmelidir 1.
En yaygın hata, bitkiyi sıradan bahçe toprağına dikmek ve kış uykusu döneminde sulamaya devam etmektir. Bu durum yumrulu kök sisteminin hızla çürümesine neden olur. Ayrıca yetersiz ışık, gövdelerin zayıflamasına ve formunun bozulmasına yol açar.
Yarı gölge veya filtrelenmiş güçlü gün ışığı idealdir.
Toprağı tamamen kurumadan kesinlikle sulamayın; kışın kuru tutun.
Yumru çürümesini önlemek için pomza ağırlıklı kaktüs toprağı kullanın.
İnce dikenleri nedeniyle dikkatli taşınmalıdır; toksik değildir ancak fiziksel zarar verebilir.
Yumrulu kök hassasiyeti nedeniyle sulama disiplini gerektirir.
Brezilya'nın doğu bölgelerindeki kurak tropikal çalılık alanlar ve kayalık yamaçlar bitkinin ana vatanıdır.