Tam Güneş
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı almalıdır.
Browningia chlorocarpa, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasından, çalımsı veya ağaçsı büyüme formuna sahip nadir ve görkemli bir kaktüs türüdür 1. Doğal ortamında oldukça kurak vadilerde yetişen bu bitki, dikensiz yaşlı gövdeleri ve dallanan yapısıyla dikkat çeker.
İlk olarak Humboldt, Bonpland ve Kunth tarafından tanımlanan tür, tarihsel süreçte Cereus chlorocarpus ve Lemaireocereus chlorocarpus adlarıyla da anılmıştır 2. Günümüzde Browningia cinsi altında sınıflandırılmaktadır. Tür adı olan "chlorocarpa", Yunanca yeşil meyveli anlamına gelmektedir.
Bu kaktüs, Peru'nun kuzey bölgelerine (özellikle Piura ve Cajamarca vadilerine) endemiktir 1. Genellikle Huancabamba nehir havzası boyunca, deniz seviyesinden 700 ila 2000 metre yükseklikteki kuru çalı topluluklarında ve yarı çöl habitatlarında kayalık yamaçlarda yetişir.
Browningia chlorocarpa, 1.5 ila 5 metre yüksekliğe ulaşabilen, yoğun şekilde dallanan etli bir çalıdır. Gövdeleri silindirik, gri-yeşil renkte olup 9 ila 14 adet belirgin dilime sahiptir. Areolleri başlangıçta yoğun sarımsı-kahverengi dikenlerle kaplıyken, bitki yaşlandıkça gövdenin alt kısımlarındaki dikenler dökülür. Çiçekleri gece açar, küçük, boru şeklinde ve yeşilimsi beyaz renklidir. Meyveleri ise küre şeklinde ve yeşildir.
Kültürde geçirgenliği son derece yüksek, mineral ağırlıklı bir toprak karışımına ihtiyaç duyar 2. Yaz aylarında toprak tamamen kurudukça sulanmalı, kışın ise neredeyse tamamen kuru tutulmalıdır. Bol güneş ışığı, bitkinin sağlıklı gelişimini ve karakteristik diken yapısını korumasını sağlar.
En sık yapılan hata, aşırı sulama ve drenajı zayıf saksı kullanımıdır. Bu durum kök ve gövde çürümesine yol açar 1. Kış aylarında düşük sıcaklıklarda ıslak bırakılması bitkiyi hızla öldürür.
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı almalıdır.
Sadece toprak tamamen kuru olduğunda sulanmalı, kışın kuru tutulmalıdır.
Hızlı drenaj sağlayan ponzalı mineral toprak uygundur.
Dikenleri batıcıdır, evcil hayvanlardan ve çocuklardan uzak tutulmalıdır.
Aşırı sulamaya karşı hassas olması nedeniyle orta düzey bakım gerektirir.
Peru'nun kuzeyindeki Piura ve Cajamarca bölgelerinde yer alan inter-Andean vadilerine endemiktir. Genellikle Huancabamba nehir havzasındaki kayalık yamaçlarda ve kurak çalı topluluklarında yetişir.