Filtreli Güneş
Doğrudan yakıcı öğle güneşinden korunmuş, parlak ve filtreli ışık alan pencereler idealdir.
Discocactus braunii, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, nadir ve nesli kritik derecede tehlike altında olan tropikal bir kaktüs türüdür 1. Düzleşmiş dairesel yapısı ve olgunlaştığında tepesinde geliştirdiği yünlü çiçek başı (sefalium) ile tanınır. Koleksiyoncular arasında oldukça popüler ancak yetiştirilmesi zor bir türdür.
Tür, ünlü Alman botanikçi ve kaktüs uzmanı Pierre Josef Braun'un onuruna adlandırılmıştır 2. Discocactus cinsi, ismini Yunanca disk anlamına gelen "diskos" kelimesinden alır; bu da bitkinin basık, disk benzeri büyüme formuna doğrudan bir göndermedir.
Brezilya'nın iç kesimlerine (özellikle Goiás ve çevresi) endemiktir 1. Genellikle mevsimsel olarak kurak tropikal bölgelerde, kuvarsit çakılları, kumlu düzlükler ve kaya çatlaklarında yarı gölgelik alanlarda doğal olarak yetişir.
Gövde tekli, basık küre şeklinde ve koyu yeşildir. Üzerinde belirgin kaburgalar ve küçük, geriye doğru kıvrık dikenler bulunur. Bitki olgunluğa ulaştığında tepesinde beyazımsı, yünlü bir sefalium geliştirir. Yaz gecelerinde bu sefaliumdan oldukça hoş kokulu, beyaz renkli, boru şeklinde çiçekler açar 2.
Kendi kökleri üzerinde yetiştirilmesi son derece hassastır; bu sebeple genellikle başka dayanıklı kaktüs türlerine aşılanmış olarak satılır 3. Çok iyi süzülen, mineral bazlı asidik topraklarda sağlıklı büyür. Kışın sulama tamamen kesilmeli ve ortam sıcaklığı asla 10°C'nin altına düşürülmemelidir.
En sık yapılan hata, kış uykusu döneminde sulama yapılması ve düşük sıcaklıklarda neme maruz bırakılmasıdır. Bu durum kök ve gövde çürümesine yol açar 3. Ayrıca aşırı doğrudan güneş ışığı gövdede yanıklara neden olabilir.
Doğrudan yakıcı öğle güneşinden korunmuş, parlak ve filtreli ışık alan pencereler idealdir.
Gelişim döneminde toprak tamamen kurudukça sulayın, kışın ise tamamen kuru tutun.
Neredeyse tamamen kum, pomza ve lav kırığından oluşan geçirgen kaktüs toprağı tercih edilmelidir.
Bitki zehirli değildir ancak üzerindeki küçük dikenler mekanik yaralanmalara sebep olabilir.
Sulama hassasiyeti ve sıcaklık gereksinimleri nedeniyle uzmanlık gerektiren zor bir türdür.
Brezilya'nın Goiás eyaletine endemik olan bu tür, mevsimsel kuraklığın hakim olduğu tropikal düzlüklerdeki kuvarsit taşları ve kumlu topraklarda doğal olarak yayılış gösterir.