Filtreli Güneş
Yarı gölgeli veya tül arkasından süzülen parlak, filtrelenmiş gün ışığı idealdir.
Discocactus buenekeri, Cactaceae familyasına ait, basık küre şeklinde gövde yapısıyla dikkat çeken ve tepesinde beyaz tüylü bir sefalyum (cephalium) geliştiren oldukça nadir, minyatür bir kaktüs türüdür 1.
İlk kez 1970'li yıllarda tanımlanan bu tür, ismini Alman-Brezilyalı kaktüs toplayıcısı Rudolf Büneker'den almıştır. Taksonomik olarak Discocactus cinsi içerisinde sınıflandırılır ve kendine has küçük gövde yapısı ile yakın akrabalarından ayrılır 2.
Bu tür, Brezilya'nın kuzeydoğu eyaletlerinde (özellikle Bahia ve Minas Gerais sınırlarında) tropikal, mevsimsel olarak kuru habitatlarda yetişir 1. Genellikle kuvarsit çakıllarla kaplı düzlüklerde, kaya çatlaklarında veya çalılıkların gölgesinde, asidik karakterdeki kumlu topraklarda gelişim gösterir.
Gövde koyu yeşil renkli, basık ve daireseldir; çapı nadiren 8 santimetreyi geçer. Üzerinde belirgin dilimli kaburgalar ve küçük, geriye doğru kıvrık dikenler yer alır. Olgunluğa eriştiğinde gövde tepesinde oluşan beyaz tüylü sefalyumdan, gece açan ve yoğun parfüm kokusu yayan huni biçimli beyaz çiçekler açar 2.
Kültürde yetiştirilmesi oldukça zordur. Kendi kökleri üzerinde aşırı sulamaya karşı aşırı hassastır; bu nedenle sıklıkla başka bir dayanıklı kaktüs üzerine aşılanarak yetiştirilir 1. Organik maddece zayıf, tamamen inorganik çakıl ve pomzadan oluşan asidik bir saksı harcı gerektirir. Sulama yalnızca sıcak aylarda ve saksı tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır.
En sık yapılan hata, kış aylarında sıcaklığın 12°C'nin altına düşmesine izin verilmesi ve soğuk dönemde sulama yapılmasıdır. Bu durum kök çürümesine sebep olur. Doğrudan yakıcı yaz güneşi de bitkide kalıcı lekelere yol açabilir.
Yarı gölgeli veya tül arkasından süzülen parlak, filtrelenmiş gün ışığı idealdir.
Yazın toprak tamamen kuruduktan sonra sulayın; kış boyunca sulamayı neredeyse tamamen kesin.
Kireçsiz, pomza ve kuvars kumu ağırlıklı, asidik pH değerine sahip mineral harçlar kullanın.
Zehirli değildir ancak üzerindeki küçük dikenler fiziksel tahrişe neden olabilir.
Çok hassas kök yapısı ve yüksek kış sıcaklığı gereksinimi nedeniyle uzman seviyesindedir.
Brezilya'nın kuzeydoğusundaki kurak tropikal bölgelerde, kuvarsit çakıllı düzlüklerde ve kaya aralarındaki asidik, besinsiz kumlu topraklarda doğal olarak yayılış gösterir.