Parlak Dolaylı Işık
Bol doğrudan güneş ışığı veya çok parlak dolaylı ışık ister.
Kırmızı Çiçekli Dağ Kaktüsü
Echinopsis bruchii (sin. Lobivia bruchii veya Soehrensia bruchii), Cactaceae familyasına ait, soğuğa son derece dayanıklı, devasa kırmızı-turuncu çiçekleriyle bilinen, çok yıllık ve etli (sukkulent) bir kaktüs türüdür 1.
Tür, adını Arjantinli entomolog Carlos Bruch'tan almıştır. Geleneksel olarak Lobivia veya Soehrensia cinsleri altında sınıflandırılmış olsa da, modern filogenetik çalışmalar bu türü geniş sınırları olan Echinopsis cinsine dahil etmiştir 2. Halk arasında kırmızı çiçekli dağ kaktüsü olarak da bilinir.
Arjantin'in kuzeybatı bölgelerine (özellikle Catamarca, Tucumán, Salta ve Jujuy eyaletleri) özgüdür. Deniz seviyesinden 2000 ila 3000 metre yükseklikteki kuru, taşlı ve yüksek rakımlı And Dağları yamaçlarında, kurak çalı topluluklarının arasında doğal olarak yetişir 12.
Gençken küre biçiminde olan gövdesi, yaşlandıkça silindirik bir form alır ve 50 cm çapa kadar ulaşabilir. Gövde üzerinde 50'den fazla belirgin dilim (kaburga) ve sık, sert, sarımsı-kahverengi dikenlerle kaplı areoller bulunur. İlkbahar ve yaz aylarında tepesinden açan huni şeklindeki parlak koyu kırmızı veya turuncu çiçekleri son derece gösterişlidir 2.
Bu kaktüs, yüksek güneş ışığı ve mükemmel drenaj ister. İlkbahardan sonbahara kadar toprak kurudukça sulanmalı, kışın ise tamamen kuru tutulmalıdır. Eksi derecelere (-10°C'ye kadar) kuru kalması şartıyla yüksek dayanıklılık gösterir.
Aşırı sulama, yetersiz güneş ışığı ve kış aylarında nemli soğukta bırakılması kök çürümesine ve formunun bozulmasına (etiyolasyon) yol açar.
Bol doğrudan güneş ışığı veya çok parlak dolaylı ışık ister.
Toprak tamamen kuruduktan sonra sulayın, kışın hiç sulamayın.
Yüksek oranda pomza ve kaba kum içeren, süzek kaktüs toprağı.
Dikenleri batıcıdır, evcil hayvanlar ve çocuklar için fiziksel tehlike oluşturur ancak zehirsizdir.
Doğru sulama yapıldığı sürece bakımı son derece kolay ve soğuğa dayanıklıdır.
Arjantin'in kuzeybatısındaki yüksek rakımlı And Dağları yamaçlarında, taşlı ve kurak çayırlıklarda doğal olarak yayılış gösterir.