Parlak Dolaylı Işık
Doğrudan yakıcı güneşten korunan, bol miktarda parlak ve dolaylı gün ışığı alan konumlar idealdir.
Maksimilyan Kaktüsü
Echinopsis maximiliana, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, küresel veya kısa sütunsu gövde yapısıyla dikkat çeken, yüksek dağlık bölgelere adapte olmuş dayanıklı bir kaktüs türüdür 1.
İlk kez 1850'lerde tanımlanan bu tür, ismini Avusturya Arşidükü Maximilian'dan almıştır. Echinopsis cinsi içerisinde yer alan tür, bazı taksonomik çalışmalarda Lobivia maximiliana adıyla da sınıflandırılmaktadır 2.
Peru ve Bolivya sınırları içindeki And Dağları'nda, özellikle Titicaca Gölü havzasında 3000 ila 4100 metre yüksekliklerde yayılış gösterir 1. Bu ekstrem yüksek irtifa habitatları, bitkinin soğuğa karşı yüksek direnç geliştirmesini sağlamıştır.
Gövdeleri genellikle küme oluşturan, koyu yeşil renkli, 5-20 cm boyunda ve yaklaşık 5 cm çapındadır. Belirgin nervürleri (kaburgaları) üzerinde yer alan areollerden çıkan kavisli, sert dikenleri vardır. En dikkat çekici özelliği, yaz aylarında açan, sarı boğazlı parlak kırmızı veya turuncu renkli, huni biçimli çiçekleridir.
Ev koşullarında yetiştirilmesi oldukça kolaydır. Bol miktarda parlak, filtrelenmiş güneş ışığına ve mükemmel drenajlı bir saksı toprağına ihtiyaç duyar. Aktif büyüme döneminde toprak tamamen kurudukça sulanmalıdır. Kışın ise soğuklama ihtiyacını karşılaması için sulama neredeyse tamamen kesilmelidir.
Aşırı sulama ve drenajı yetersiz saksı kullanımı, kök çürümesine yol açan en yaygın hatalardır. Ayrıca kış aylarında sıcak ve havasız ortamlarda tutulması çiçek tomurcuğu oluşumunu engeller.
Doğrudan yakıcı güneşten korunan, bol miktarda parlak ve dolaylı gün ışığı alan konumlar idealdir.
Sadece saksı toprağı tamamen kuruduğunda derinlemesine sulayın. Kışın sulamayı neredeyse tamamen kesin.
Ponza, perlit ve kaba kum oranı yüksek, geçirgenliği mükemmel kaktüs karışımlarını tercih edin.
Keskin dikenleri nedeniyle evcil hayvanların ve çocukların erişemeyeceği yerlerde tutulmalıdır; zehirli değildir.
Sulama disiplinine dikkat edildiğinde yetiştirilmesi son derece kolay ve zahmetsiz bir türdür.
And Dağları'nın yüksek irtifalı alpin bölgelerinde, özellikle Peru ve Bolivya sınırındaki Titicaca Gölü çevresinde, kayalık yamaçlarda ve taşlık meralarda doğal olarak yetişir.