Parlak Dolaylı Işık
Bol güneşli ve aydınlık pencereler idealdir; doğrudan yakıcı yaz güneşinden hafifçe korunabilir.
Eriosyce aspillagae, Cactaceae familyasına ait, yavaş büyüyen, nadir ve oldukça aranan bir kaktüs türüdür. Doğal yaşam alanlarında neredeyse tamamen toprak altında gömülü yaşayabilen bu geofit gövde yapısı, kurak iklim koşullarına mükemmel bir adaptasyon sağlar 1.
Eriosyce cinsi içinde sınıflandırılan bu tür, geçmişte Neoporteria, Pyrrhocactus veya Neochilenia cinsleri altında da konumlandırılmıştır. Bilimsel adı, Şili botanik tarihine katkıda bulunmuş olan Aspillaga ailesine ithafen verilmiştir 2.
Şili'nin merkez kıyı kesimlerinde endemik bir türdür. Özellikle kurak Akdeniz ikliminin ve yarı çöl maki çalılıklarının egemen olduğu, kayalık ve taşlı yamaçlarda yayılış gösterir 1.
Gövdesi küremsi ila basık küremsi yapıda olup, koyu yeşilden grimsi-yeşile dönen bir renge sahiptir. Belirgin ve tüberküllü (yumrulu) kaburgaları, üzerini örten sert, kıvrık ve koyu renkli dikenleri ile dikkat çeker. Çiçekleri ise sarımsı, krem rengi veya hafif pembemsi tonlarda, tepede kümelenmiş şekilde açar 2.
Kültürde, kök çürümesine karşı son derece hassastır. Tam güneş veya parlak dolaylı ışık altında, havadar ve düşük nemli ortamlarda sağlıklı gelişir. Sulama, sadece toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalı, kış uykusu döneminde ise neredeyse tamamen durdurulmalıdır 1.
En sık karşılaşılan hata, geçirgenliği düşük organik toprak kullanımı ve aşırı sulamadır. Bu durum köklerin hızla çürümesine neden olur. Ayrıca kış aylarında sıcak ve nemli odalarda tutulması kaktüsün formunu bozabilir.
Bol güneşli ve aydınlık pencereler idealdir; doğrudan yakıcı yaz güneşinden hafifçe korunabilir.
Toprağın tamamen kurumasını bekleyin; kış aylarında ise neredeyse hiç sulama yapmayın.
Pomza, lav taşı ve kaba kum oranı yüksek, humus miktarı düşük mineral ağırlıklı kaktüs toprağı.
Dikenleri batıcıdır, evcil hayvanlar için zehirli değildir ancak fiziksel temas korunmalıdır.
Hassas kök yapısı nedeniyle sulama kontrolü gerektirir, tecrübeli hobiciler için daha uygundur.
Şili'nin merkez sahil şeridindeki kurak tepelerde, genellikle kayalık çatlaklarda ve yarı kurak çalılık ekosistemlerinde doğal olarak yayılış gösterir.