Tam Güneş
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı alabileceği güney cepheleri tercih edilmelidir.
Haageocereus fascicularis, Cactaceae familyasına ait, Şili ve Peru'nun kurak kıyı bölgelerine özgü sütun yapılı, çalımsı bir kaktüs türüdür. Doğal habitatında son derece zorlu koşullara adapte olmuş bu tür, koleksiyoncular arasında kendine has diken yapısı ve dayanıklılığı ile bilinir 1.
İlk olarak Cereus fascicularis adıyla tanımlanan tür, daha sonra kaktüs taksonomisti Curt Backeberg tarafından kurulan Haageocereus cinsine aktarılmıştır. Cins adı, ünlü Alman kaktüs yetiştiricisi Haage ailesinin onuruna verilmiştir. Epitet olan fascicularis, Latince "demetler halinde" veya "kümelenmiş" anlamına gelir ve bitkinin diken areollerinin küme benzeri yoğun yapısına atıfta bulunur 2.
Tür, Güney Amerika'da özellikle Şili'nin kuzey sınır bölgeleri (Arica ve Parinacota) ile Peru'nun güney kıyı şeridinde yayılış gösterir. Atacama Çölü'nün son derece kurak sınırlarında, okyanustan gelen ve "camanchaca" olarak adlandırılan sis dalgalarından nem sağlayarak hayatta kalır 1. Kurak çalı meraları ve kayalık yamaçlar ana yaşam alanıdır.
Haageocereus fascicularis, tabandan dallanan, dik veya yarı yatık gövdelere sahip yarı çalımsı bir kaktüstür. Gövdeleri genellikle yeşil ila gri-yeşil tonlarında olup, üzerlerinde belirgin dilimli kaburgalar bulunur. Areollerden çıkan sert, sarımsı kahverengi ila gri renkli, iğnemsi dikenler gövdeyi sıkça kaplar. Boru şeklinde, beyazımsı veya hafif pembe renkli gece açan çiçekler üretir 2.
Kültür ortamında tam gün doğrudan güneş ışığı ve çok iyi drenaj sağlayan mineral bazlı topraklar tercih edilmelidir. Aşırı sulama, bu kurakçıl tür için en büyük tehdittir. Kış aylarında tamamen kuru tutulmalı ve don olaylarından korunmalıdır 3.
En sık yapılan hata, özellikle serin kış aylarında yapılan aşırı sulamadır. Bu durum kök ve gövde çürümesine yol açar. Ayrıca yetersiz ışık alması durumunda gövdede cılızlaşma (etiyolasyon) gözlemlenir.
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı alabileceği güney cepheleri tercih edilmelidir.
Toprak tamamen kurumadan sulama yapılmamalı, kış uykusu döneminde ise neredeyse hiç sulanmamalıdır.
Pomza, lav taşı ve ince çakıl oranı yüksek, organik madde miktarı düşük kaktüs toprağı kullanılmalıdır.
Keskin ve sert dikenleri nedeniyle evcil hayvanların ve çocukların erişemeyeceği yerlerde tutulmalıdır.
Sulama disiplinine dikkat edildiğinde bakımı oldukça zahmetsiz, yavaş büyüyen bir türdür.
Güney Amerika'nın batı kıyısında, özellikle Şili'nin en kuzeyindeki Arica ve Parinacota bölgeleri ile Peru'nun kurak güney kıyı şeridinde doğal olarak yetişir. Atacama Çölü sınırındaki kayalık yamaçlarda, okyanustan gelen yoğun sislerden beslenerek varlığını sürdürür.