Tam Güneş
Günde en az 6-8 saat doğrudan güneş ışığı alan güney veya batı cepheleri tercih edilmelidir.
Senita Kaktüsü
Lophocereus schottii, halk arasında 'Senita Kaktüsü' olarak bilinen, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, çok yıllık ve sütun formlu, ağaçsı bir sukulenttir 1. Çöl ekosisteminin en karakteristik üyelerinden biri olan bu bitki, özellikle gövde uçlarındaki sakalsı, gri-siyah diken yapıları ile dikkat çeker. Doğal habitatında devasa boyutlara ulaşabilen bu tür, peyzaj düzenlemelerinde ve geniş saksılarda yetiştirilmeye oldukça uygundur.
İlk olarak George Engelmann tarafından tanımlanan tür, bazen Pachycereus schottii olarak da sınıflandırılmıştır. Ancak modern taksonomide Lophocereus cinsi altında kabul görmektedir 2. 'Senita' ismi, İspanyolca'da 'yaşlı kadın' anlamına gelen 'senora' kelimesinden türetilmiştir; bu isim kaktüsün tepe kısmındaki gri, saç benzeri diken kümesine ithafen verilmiştir.
Türün doğal yayılış alanı Kuzey Amerika'nın kurak bölgeleridir. Özellikle Meksika'nın Sonora ve Baja California eyaletleri ile Amerika Birleşik Devletleri'nin Arizona eyaletinin güney sınır bölgelerinde yayılış gösterir 1. Çakıllı çöl düzlüklerinde, kurak yamaçlarda ve kumlu topraklarda gelişim gösterir.
Lophocereus schottii, dipten dallanan sütun şeklinde büyür. Gövdeleri genellikle 5 ila 10 arasında belirgin dilime (kaburgaya) sahiptir. Genç kısımlarda dikenler kısa ve sertken, olgunlaşan tepe kısımlarında (pseudocephalium) 5-10 cm uzunluğunda, fırça benzeri, gri-gümüş rengi esnek dikenler gelişir. İlkbahar ve yaz aylarında bu sakallı kısımdan gece açan, pembemsi-krem rengi boru şeklinde küçük çiçekler verir 2.
Bu kaktüs, tam güneş alan, bol aydınlık ortamlara ihtiyaç duyar. Süzek, mineral yönünden zengin ve kumlu toprakları tercih eder. Sulama, saksı toprağının tamamen kuruması beklendikten sonra derinlemesine yapılmalıdır. Kışın sulama neredeyse tamamen kesilmelidir.
Aşırı sulama ve drenajı zayıf saksı kullanımı, kök çürümesine yol açan en yaygın hatadır. Ayrıca yetersiz ışık alan iç mekanlarda gövdede incelme ve form bozukluğu (etiyolasyon) gözlemlenir.
Günde en az 6-8 saat doğrudan güneş ışığı alan güney veya batı cepheleri tercih edilmelidir.
Toprak tamamen kurumadan asla sulama yapmayın; kış boyunca su miktarını minimumda tutun.
Geçirgenliği çok yüksek, kaba kum ve bolca perlit/pomza karışımlı kaktüs toprağı kullanılmalıdır.
Toksik değildir ancak gövdesindeki sert ve sivri dikenler fiziksel yaralanmalara sebep olabilir.
Aşırı sulamadan kaçınıldığı sürece bakımı son derece kolay, dayanıklı bir çöl kaktüsüdür.
Meksika'nın Sonora ve Baja California çölleri ile Arizona'nın güney bölgelerinde, ekstrem sıcaklığa ve kuraklığa sahip çöl düzlüklerinde doğal olarak yetişir.