Filtreli Güneş
Doğrudan güneş ışığı gövdelerini yakabilir; tül arkasından süzülen parlak ışık veya yarı gölge alanlar idealdir.
Kısa Dikenli Limanbensonia
Lymanbensonia brevispina, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasının az bilinen, epifitik (başka ağaçlar üzerinde yaşayan) gelişme gösteren nadir ve egzotik bir kaktüs türüdür. Ormanlık alanlarda, yüksek nem ve süzülmüş ışık koşullarında doğal gelişimini sürdürür 1. Çöl kaktüslerinin aksine, nemli ve tropikal ekosistemlerin bir parçasıdır.
Tür, adını botanikçi Lyman Benson'dan alan Lymanbensonia cinsi altında sınıflandırılmıştır. Epifitik kaktüslerin evrimsel bağlarını aydınlatan moleküler çalışmalar sonucunda bağımsız bir cins olarak kabul edilmiştir 2. Spesifik epitet olan brevispina, Latince "kısa dikenli" anlamına gelir ve türün areollerindeki körelmiş, kısa ve göze batmayan diken yapısına atıfta bulunur.
Bu epifit kaktüs, Güney Amerika'nın batı kesimlerinde, özellikle Peru ve Ekvador'un nemli tropikal dağlık ormanlarında yayılış gösterir 1. Ağaç dalları üzerinde, organik madde birikintilerinde ve süzülmüş güneş ışığının ulaştığı orman altı/orta katmanlarında yaşar. Sürekli esen nemli rüzgarlar ve düzenli yağış alan mikroklimaları tercih eder.
Gövdeleri genellikle segmentli, sarkık veya yarı dik gelişen yeşil sürgünlerden oluşur. Düzleşmiş veya hafif köşeli olan bu gövdelerin kenarlarında küçük areoller yer alır. Areollerden çıkan dikenler oldukça kısa, zayıf ve incedir. Çiçekleri, sürgün uçlarında veya kenarlarında belirir; genellikle beyaz, krem ya da açık pembe tonlarında olup boru benzeri bir yapıya sahiptir.
Ev ortamında yetiştirilirken doğrudan kızgın güneş ışığından korunmalıdır. %60'ın üzerindeki yüksek hava nemi gelişimini destekler. Toprak olarak geleneksel kaktüs toprağı yerine, epifit kaktüslere uygun çam kabuğu, saksı toprağı, perlit ve ponza karışımları tercih edilmelidir. Köklerin sürekli ıslak kalmaması ancak nemli tutulması hayati önem taşır.
En yaygın hatalardan biri, çöl kaktüsü muamelesi yapılarak bitkinin susuz bırakılması veya tam tersi, drenajı kötü ağır topraklarda aşırı sulanmasıdır. Kök çürümesi en büyük tehlikedir. Ayrıca yetersiz hava nemi, sürgünlerde büzüşmeye ve tomurcuk dökülmesine yol açar.
Doğrudan güneş ışığı gövdelerini yakabilir; tül arkasından süzülen parlak ışık veya yarı gölge alanlar idealdir.
Çöl kaktüsleri gibi tamamen kurutulmamalıdır; toprağın üst kısmı hafif kuruduğunda sulanmalıdır.
Süzek, humuslu, perlit ve ağaç kabukları ile zenginleştirilmiş havadar epifit kaktüs karışımı kullanılmalıdır.
Toksik madde içermez, evcil hayvanlar için güvenlidir. Dikenleri çok kısa ve zayıf olduğundan batma riski düşüktür.
Nem dengesi ve süzek toprak sağlandığı sürece bakımı orta derecede kolay, keyifli bir epifittir.
Güney Amerika'nın batı kıyı şeridinde ve And Dağları'nın alt yamaçlarındaki nemli, tropikal sis ormanlarında, ağaç dalları üzerinde epifitik olarak yaşar.