Doğrudan Güneş
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı alan, güney cepheli pencere önlerini tercih eder.
Lemaire Melokaktüsü
Melocactus lemarii, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, tepesinde taşıdığı belirgin ve tüylü "sefalium" (cephalium) tacıyla tanınan, tropikal iklimlere adapte olmuş nadide bir kaktüs türüdür 1.
Tür, adını ünlü Fransız botanikçi ve kaktüs uzmanı Charles Antoine Lemaire'den almıştır. Melocactus cinsi, olgunlaştığında gövde tepesinde çiçek ve meyve üreten özel bir keçe yapısı geliştirmesiyle diğer kaktüslerden ayrılır 2.
Bu tür, Karayipler'deki Hispaniola adasına (Haiti ve Dominik Cumhuriyeti) endemiktir. Genellikle deniz seviyesine yakın, kireçtaşlı kayalıklarda, kurak kıyı çayırlarında ve mevsimsel olarak kurak tropikal çalılıklarda yayılış gösterir 1.
Gövdesi küremsi veya hafif silindirik, koyu yeşil renkte olup belirgin dilimlere sahiptir. Güçlü, sert ve grimsi dikenlerle kaplıdır. Bitki olgunluğa ulaştığında (genellikle 10-15 yıl sonra) tepesinde kırmızımsı-pembe tüyler ve beyaz yünden oluşan silindirik bir sefalium geliştirir. Pembe renkli küçük çiçekleri ve ardından gelen parlak pembe meyveleri bu sefalium üzerinden çıkar.
Melocactus türleri, çöl kaktüslerinin aksine tamamen kuraklığa dayanıklı değildir; tropikal kökenleri nedeniyle kışın dahi 10°C'nin altındaki sıcaklıklara karşı aşırı hassastır 2. Büyüme döneminde düzenli fakat aşırıya kaçmayan bir sulama ister. Doğrudan güneş alan, havadar ve süzekliği çok yüksek mineral topraklarda yetiştirilmelidir.
En sık yapılan hata, kışın soğuk ortamda sulama yapılması ve saksı tabağında su biriktirilmesidir. Bu durum hassas kök sisteminin hızla çürümesine neden olur. Ayrıca olgunlaşmış bitkilerin saksı değişimi esnasında köklerinin zarar görmesi, bitkinin ölümüne yol açabilir.
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı alan, güney cepheli pencere önlerini tercih eder.
Toprak tamamen kurumadan sulamayın; kış boyunca sulamayı neredeyse tamamen durdurun.
Kireçtaşı kırıntıları, pomza ve az miktarda humus içeren son derece geçirgen karışımlar idealdir.
Zehirli bileşikler içermez ancak sert ve keskin dikenleri fiziksel yaralanmalara yol açabilir.
Soğuk hassasiyeti ve kök çürümesi riski nedeniyle deneyimli kaktüs severler için uygundur.
Hispaniola adasının kıyı kesimlerindeki kireçtaşlı dik yamaçlarda, kurak çalılıklarda ve doğrudan okyanus esintisi alan sıcak kayalıklarda doğal olarak yaşam sürer.