Parlak Dolaylı Işık
Doğrudan yakıcı öğle güneşinden korunan, bol miktarda parlak ve dolaylı gün ışığı alan konumları tercih eder.
Natal Melokaktüsü
Melocactus natalensis, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, küresel gövdesi ve tepesinde taşıdığı kendine has 'sefalium' (cephalium) yapısıyla dikkat çeken, sulu meyveli bir çalımsı (succulent subshrub) kaktüs türüdür. Melocactus cinsi üyeleri, yetişkinlik dönemine ulaştıklarında gövdelerinin tepesinde yoğun tüy ve dikenlerden oluşan, çiçek ve meyve taşıyan şapka benzeri bir yapı geliştirirler 1.
Melocactus natalensis, ilk kez botanik literatüründe Brezilya'nın kuzeydoğu bölgelerine atıfta bulunan taksonomik çalışmalarla tanımlanmıştır. Bilimsel adı Melocactus natalensis olup, 'natalensis' sıfatı türün tip lokasyonunun veya yaygın bulunduğu bölgenin yerel coğrafi isimlendirmelerinden (örneğin Rio Grande do Norte eyaletindeki Natal bölgesiyle ilişkili) esinlenmiştir 2.
Tür, Brezilya'nın kuzeydoğusundaki kurak ve yarı kurak bölgelerde (Alagoas, Bahia, Ceará, Pernambuco, Rio Grande do Norte, Sergipe, Paraíba, Piauí gibi eyaletlerde) endemik olarak yayılış gösterir 1. Bu bölgelerdeki mevsimsel kurak tropikal ormanlar (Caatinga) ve kayalık yamaçlar kaktüsün birincil habitatını oluşturur 3.
Gövdesi yeşil veya grimsi yeşil renkte olup, belirgin kaburgalara (ribs) ve bu kaburgaların üzerinde dizilmiş güçlü, hafifçe geriye kıvrık dikenlere sahiptir. Bitki olgunlaştığında, gövde tepesinde kırmızımsı-kahverengi veya beyaz tüylü, fırça benzeri bir sefalium üretir. Pembe renkli küçük çiçekleri ve bunu takip eden parlak pembe-kırmızı sulu meyveleri bu sefaliumdan çıkar.
Melocactus natalensis, diğer kaktüslerin aksine tamamen kuraklığa terk edilmeyi sevmez; tropikal kökeni nedeniyle toprağın tamamen kuruyup taşlaşmasına izin verilmeden sulanmalıdır. Kışın sıcaklığın 10°C altına düşmemesi kritik önem taşır, çünkü soğuğa karşı hassastır. Aydınlık, doğrudan kavurucu olmayan filtrelenmiş güneş ışığı gelişimini destekler 2.
Kış aylarında aşırı sulama yapılması ve kaktüsün soğuk hava akımlarına maruz bırakılması en sık görülen ölüm nedenleridir. Ayrıca, olgunlaşmamış genç melokaktüslerin aşırı kuru bırakılması gövde büzüşmesine ve kök kaybına yol açar.
Doğrudan yakıcı öğle güneşinden korunan, bol miktarda parlak ve dolaylı gün ışığı alan konumları tercih eder.
Toprağın üst kısmı kurudukça sulanmalıdır; kışın ise sadece köklerin tamamen kurumasını önleyecek kadar az su verilmelidir.
Yüksek drenajlı, ponza ve kum oranı yüksek, su tutmayan kaktüs ve sukulent toprak karışımları kullanılmalıdır.
Üzerinde sert ve keskin dikenler bulunur; evcil hayvanların ve çocukların erişemeyeceği yerlerde tutulmalıdır. Zehirli değildir.
Sefalium oluşumu ve kış sıcaklık hassasiyeti nedeniyle kaktüs bakımında orta düzey tecrübe gerektirir.
Brezilya'nın kuzeydoğu eyaletlerinde (Rio Grande do Norte, Bahia, Pernambuco, Ceará vb.) yayılış gösterir. Genellikle Caatinga adı verilen mevsimsel kurak tropikal biyomdaki kayalık alanlarda ve kumlu topraklarda doğal olarak yetişir.