Tam Güneş
Tam gün doğrudan güneş ışığı ve yoğun ışık ister; gölgede mavi rengini ve formunu kaybeder.
Mavi Melokaktus
Melocactus pachyacanthus, Cactaceae familyasının en dikkat çekici ve estetik açıdan en çok aranan üyelerinden biridir. Gövdesinin kendine has yoğun mavi-gri buğulu rengi ve olgunlaştığında tepesinde oluşturduğu kırmızımsı "sefalyum" (cephalium) adı verilen kadifemsi yapı ile tanınır.
Kaktüsün tür adı olan pachyacanthus, Latince "kalın dikenli" anlamına gelir ve bitkinin gövdesini süsleyen güçlü, kalın dikenlere atıfta bulunur 1. Melocactus cinsi içerisinde, gövde renginin yoğun glokoz (mavi-yeşil mumsu tabaka) yapısı nedeniyle kolayca ayırt edilir.
Bu tür, Brezilya'nın kuzeydoğu eyaletlerine (özellikle Bahia ve Minas Gerais) endemiktir 2. Kurak, kireçtaşı kayalıkları ve mevsimsel olarak kurak tropikal çalılıklardan (Caatinga) oluşan habitatlarda, doğrudan güneş altında yetişir. Doğal ortamındaki yaşam alanı daralması ve kaçak toplama nedeniyle IUCN Kırmızı Listesi'nde "Tehlikede" (EN) statüsündedir.
Gövdesi küresel ila kısa sütunsu yapıda olup, 15-30 cm yüksekliğe ve 20 cm çapa ulaşabilir. Üzerinde 9 ila 11 adet belirgin dilim (kaburga) yer alır. Gençken soluk mavi olan buğulu renk, olgunlaştıkça belirginleşir. Tepe kısmında oluşan sefalyum, beyaz yünler ve kırmızı-pembe sert kıllarla kaplıdır. Bu yapı olgunlaştıktan sonra kaktüsün gövde büyümesi durur ve tüm enerji çiçeklenme ile meyve üretimine harcanır.
Kültürde en zorlu kaktüslerden biridir. Kış aylarında kesinlikle 10°C altındaki sıcaklıklara maruz bırakılmamalıdır 1. Tam gün doğrudan güneş ışığı ve mükemmel drenajlı, mineral ağırlıklı bir toprak karışımı ister. Sulama, saksı harcı tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır.
En yaygın hata, kışın aşırı sulama yapılması ve bitkinin soğuk esintilere maruz bırakılmasıdır. Melocactus türleri kök çürümesine karşı son derece hassastır; kök sistemi zarar gördüğünde bitkiyi kurtarmak neredeyse imkansızdır.
Tam gün doğrudan güneş ışığı ve yoğun ışık ister; gölgede mavi rengini ve formunu kaybeder.
Yazın toprak tamamen kurudukça derinlemesine sulayın. Kışın ise köklerin kurumayacağı kadar çok az su verin.
Kireçtaşı kırıkları, pomza, lav taşı ve az miktarda steril torf içeren, drenajı maksimum seviyede toprak tercih edin.
Gövdesini kaplayan kalın ve sert dikenler mekanik yaralanmalara neden olabilir. Çocukların ve evcil hayvanların erişemeyeceği yerlerde sergilenmelidir.
Zor seviyededir. Kış soğuklarına ve aşırı sulamaya karşı toleransı sıfırdır; deneyimli yetiştiriciler için uygundur.
Brezilya'nın kuzeydoğusundaki Bahia ve Minas Gerais bölgelerine özgüdür. Genellikle kireçtaşı kayalıklarının üzerindeki sığ topraklarda, kurak tropikal Caatinga bitki örtüsü kuşağında, kavurucu güneş altında doğal olarak yetişir.