Tam Güneş
Gün boyunca doğrudan ve parlak güneş ışığı almalıdır.
Saman Dikenli Melokaktus
Melocactus stramineus, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasının en karakteristik ve benzersiz cinslerinden biri olan Melocactus'un nadide bir üyesidir. Bu bitki, olgunlaştığında baş kısmında geliştirdiği kırmızı veya pembe yünlü cephalium yapısı ile tanınır. Ev ve sera koleksiyonlarında estetik görünümüyle büyük ilgi çeken bir sukulent yarı çalı formundadır.
Cactaceae familyasının Cactoideae alt familyası içinde yer alan bu tür, ilk kez botanik literatüründe saman rengi dikenlerine atıfta bulunacak şekilde stramineus (Latince: saman rengi, samansı) epitetiyle tanımlanmıştır. Doğal popülasyonlarında gösterdiği form varyasyonları, cinsin taksonomik açıdan en özel üyelerinden biri olmasını sağlar 1.
Bu türün anavatanı Güney Amerika'nın kuzey kesimleri ile Karayipler, özellikle de Aruba adası çevresidir 2. Mevsimsel kurak tropikal ormanların açık alanlarında, kayalık yamaçlarda ve drenajı yüksek kurak düzlüklerde yayılış gösterir. Doğal ortamında doğrudan güneş ışığına maruz kalarak yetişir.
Gençken küre şeklinde olan gövde, yaşlandıkça hafifçe silindirik bir hal alır. Gövde üzerinde belirgin dilimler (kaburgalar) ve bu kaburgaların üzerinde yoğun, saman sarısı ile krem rengi arasında değişen sert dikenler yer alır. Bitki olgunluğa eriştiğinde (genellikle 10-15 yaşlarında), tepe kısmında keçe ve fırça benzeri tüylerden oluşan silindirik bir 'cephalium' üretir 1. Çiçekler ve meyveler bu yapının içinden çıkar.
Melocactus stramineus sıcak ve havadar ortamları sever. Doğrudan güneş ışığı alan güney cepheler gelişimini destekler. Sulama, büyüme dönemi olan ilkbahar ve yaz aylarında toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalı; kışın ise kök çürümesini önlemek için neredeyse tamamen durdurulmalıdır. Toprağının mutlaka mineral bakımından zengin, kumlu ve mükemmel drenajlı olması şarttır 2.
En büyük hata, kış aylarında veya düşük sıcaklıklarda aşırı sulama yapmaktır. Bu durum kök çürümesine ve gövdenin hızla yumuşamasına neden olur. Diğer bir hata ise yetersiz ışık alan iç mekanlarda tutulmasıdır; bu durum kaktüsün formunun bozulmasına (etiyolasyon) yol açar.
Gün boyunca doğrudan ve parlak güneş ışığı almalıdır.
Toprağı tamamen kurumadan asla sulamayın; kışın sulamayı minimuma indirin.
Bol gözenekli, perlit ve nehir kumu karışımlı kaktüs toprağı kullanın.
Dikenleri oldukça serttir; evcil hayvanların ve çocukların erişemeyeceği yerlerde tutulmalıdır.
Sulama dengesi ve kış sıcaklığı hassasiyeti nedeniyle orta seviye tecrübe gerektirir.
Karayipler'in kurak adaları ve Güney Amerika'nın kuzeyindeki mevsimsel kurak tropikal ormanların kayalık yamaçlarında, deniz seviyesine yakın kurak düzlüklerde doğal olarak yetişir.