Tam Güneş
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı almalıdır. Yetersiz ışık gövdenin zayıflamasına sebep olur.
Sarkık Dikenli Kaynana Dili
Opuntia dejecta, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasına ait, çalı veya küçük ağaç formunda gelişen dayanıklı bir kaktüs türüdür. Doğal yaşam alanlarında sarkık ve dallanan formuyla dikkat çeker.
İlk kez Fransız botanikçi Salm-Dyck tarafından tanımlanan bu tür, Opuntia cinsi içinde sınıflandırılmaktadır 1. Tür adı olan "dejecta", bitkinin aşağıya doğru sarkan, eğik gövde yapısına atıfta bulunur 2.
Meksika'nın güney bölgeleri, Yucatan yarımadası ve Karayipler başta olmak üzere mevsimsel olarak kurak tropikal ormanlarda ve kıyı çalılarında yayılış gösterir 1. İspanya ve Hindistan'ın bazı eyaletlerinde ise doğallaşmıştır.
Opuntia dejecta, 1 ila 2 metre yüksekliğe ulaşabilen, dik gövdeli ancak yan dalları aşağı doğru eğilen süksülent bir ağaççıktır. Segmentleri dar-oval, yeşil ila grimsi yeşil renktedir. Areollerinde sarımsı, soluk kahverengi ince dikenler yer alır. Çiçekleri genellikle parlak kırmızı ila turuncu tonlarındadır ve tozlaştırıcıları cezbeder.
Bol güneş alan, süzek topraklı alanlarda mükemmel gelişim gösterir. Saksı yetiştiriciliğinde geçirgenliği artırmak için bol miktarda pomza veya çakıl eklenmelidir. Aşırı sulama kök çürüklüğüne neden olacağından, toprak tamamen kurumadan su verilmemelidir.
En büyük hata, kış uykusu döneminde bitkiyi sıcak ortamda tutup sık sulamaktır. Bu durum, gövdede şekilsiz uzamalara (etiyolasyon) ve mantar hastalıklarına yol açar.
Günde en az 6 saat doğrudan güneş ışığı almalıdır. Yetersiz ışık gövdenin zayıflamasına sebep olur.
Kök çürümesini önlemek için yalnızca toprak tamamen kuru olduğunda sulayın.
Pomza ve kaba kum oranı yüksek, geçirgenliği mükemmel kaktüs toprağı tercih edilmelidir.
Areollerindeki görünmeyen gloşidler (küçük dikenler) cilde batabilir, dikkatli olunmalıdır. Evcil hayvanlar için hafif toksik etkilidir.
Çok az bakım gerektiren, kuraklığa son derece dayanıklı, bakımı kolay bir kaktüstür.
Güney Meksika, Yucatan Yarımadası ve Karayipler'deki mevsimsel kurak tropikal bölgelerde doğal olarak yetişir. Akdeniz havzası ve Hindistan'ın bazı sıcak bölgelerinde de doğallaşmıştır.