Tam Güneş
Gün boyu doğrudan ve tam güneş ışığı ister; gölgede mor rengini kaybeder.
Mor Kaktüs
Opuntia macrocentra, yaygın olarak mor kaktüs veya mor dikenli incir kaktüsü olarak bilinen, Cactaceae (Kaktüsgiller) familyasından göz alıcı bir çöl bitkisidir. Kuraklığa dayanıklılığı ve soğuk kış aylarında veya yoğun güneş altında belirginleşen morumsu-eflatun gövde rengi ile ünlüdür 1. Peyzajda ve kurakçıl bahçelerde estetik değeri nedeniyle sıklıkla tercih edilir.
Caryophyllales takımının Cactaceae familyasına ve Opuntia cinsine ait olan bu tür, ilk kez 1856 yılında George Engelmann tarafından tanımlanmıştır. Türün bilimsel adı olan 'macrocentra', Yunancada 'büyük' anlamına gelen 'makros' ve 'diken' anlamına gelen 'kentron' kelimelerinden türetilmiş olup, gövdenin üst kısmından çıkan belirgin uzun siyah-kahverengi dikenlerine atıfta bulunur 2.
Bu kaktüs türünün anavatanı esas olarak Kuzey Amerika'nın güneybatısıdır 1. Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas, Arizona ve New Mexico eyaletleri ile Meksika'nın kuzeyindeki Chihuahua ve Coahuila bölgelerinde, kuru çalılıklarda, kumlu veya kayalık çöl yamaçlarında deniz seviyesinden 900 ila 1500 metre yüksekliklerde doğal olarak yetişir 2.
Opuntia macrocentra, 60 ila 100 cm boylanabilen, çalı formlu bir kaktüstür. Gövde pedleri (kladodlar) yuvarlak veya oval olup, stres altında (susuzluk, soğuk) mor bir renk alan mavimsi-yeşil bir tona sahiptir. Areollerden çıkan uzun, koyu renkli dikenler 5 ila 10 cm uzunluğa erişebilir. İlkbahar sonlarında açan çiçekleri parlak sarı renklidir ve merkezleri kırmızımsı-turuncu tonlardadır 1. Çiçeklenmeyi takiben mor-kırmızı, etli meyveler oluşur.
Bu kaktüs, süzek ve kumlu bir toprak karışımında, tam güneş alan alanlarda çok iyi gelişir. Sulama, saksı toprağının tamamen kuruması beklendikten sonra yapılmalıdır. Kış aylarında ise sulama neredeyse tamamen kesilmelidir. Soğuğa oldukça dayanıklı olup, kuru kalmak şartıyla -12°C dereceye kadar hayatta kalabilir.
Aşırı sulama ve killi, ağır toprak seçimi bitkide hızla kök çürümesine yol açar 1. Ayrıca gölgede tutulduğunda gövde pedleri mor rengini kaybederek yeşile döner ve bitki etiole (ışıksız kalarak cılız ve uzun büyüme) olur.
Gün boyu doğrudan ve tam güneş ışığı ister; gölgede mor rengini kaybeder.
İlkbahar ve yazın toprak tamamen kurudukça sulayın, kışın ise neredeyse hiç sulamayın.
Maksimum drenaj sağlayan kum, ponza ve çakıl karışımlı kaktüs toprağı kullanılmalıdır.
İnce, görünmeyen gloşid dikenleri cilde kolayca batabilir; eldiven kullanılmalıdır. Evcil hayvanlar için hafif toksiktir.
Bakımı son derece kolaydır; ihmal edilmeye ve kuraklığa karşı inanılmaz dayanıklıdır.
Chihuahuan Çölü'nün kurak ve kayalık yamaçlarında, Arizona, Teksas ve New Mexico'nun güney sınırları ile Meksika'nın kuzey eyaletlerindeki kurak çalılık ekosistemlerinde doğal olarak yayılış gösterir.